Mamma og hurðin á milli okkar

 

 

2013, partur af verkefninu ReMap 4. MALTA CONTEMPORARY ART –

 

Móðir: Steinunn Guðlaugsdóttir

Dóttir: Ingibjörg Magnadóttir

 

Ingibjörg:

Ég var að hugsa, ég var að spá…

Steinunn:

…Hvað?

Ingibjörg:

Ekki neitt.

Steinunn:

Þarf ég að banka aftur, ég er móðir þín.

Ingibjörg:

Já, bankaðu aftur.

 

(Steinunn bankar nokkrum sinnum)

 

Steinunn:

Sefur þú með lokaðan glugga? Það á að gusta, gusta í gegn. Þú veist að svefninn er besta lækningin. (Skruðningar). Það þarf að gusta ef vel á að vera.

 

(Ingibjörg opnar alla glugga, liðast hægt um)

 

Steinunn:

Og gustar?

Ingibjörg:

Það gustar, ég hreyfist.

Steinunn:

Gott!

Ingibjörg:

Ertu uppi á lofti?

Steinunn:

Nei.

Ingibjörg:

Ha? Hvar ertu?

Steinunn:

Ég er bak við hurðina, finnurðu ekki fyrir mér?

Ingibjörg:

Vorum við skildar eftir?

Steinunn:

Það verður ekkert eftir. Það á að Gusta, það á allt að hreyfast.

 

 

Steinunn kemur fram í stofu og labbar að dóttur sinni. Ingibjörg fellur í gólfið og Steinunn fer niður á hné sér.

 

Steinunn:

Þú hefur dansað of lengi ein.

Ingibjörg stendur upp, kveikir á upptökutæki og spilar setningu af tækinu. Gauti kveikir á tónlist (How fragile we are) kemur inn hægt og rólega. Móðir og dóttir dansa út lagið.